Księstwo
Reżyseria: Andrzej Barański
Produkcja: Polska
Rok produkcji: 2011
Premiera: 2012.05.11
Dane techniczne: Czarno-biały. 115 min.
Film dedykowany Pawłowi Rakowskiemu
Reżyser II: Alicja Tołwińska
Scenariusz: Andrzej Barański
Zdjęcia: Jacek Petrycki
Scenografia: Arkadiusz Kośmider
Kostiumy: Katarzyna Morawska
Montaż: Wanda Zeman
Kierownictwo produkcji: Mariusz Mielczarek
Kierownictwo produkcji II: Agata Deka, Maciej Szczygieł
Producent wykonawczy: Małgorzata Jurczak
Producent: Małgorzata Jurczak, Krzysztof Grędziński
Koproducent: Maciej Ostoja-Chyżyński
Produkcja: Skorpion Arte
Koprodukcja: Telewizja Polska - Agencja Filmowa, Add Sum, Zysk i Spółka
Współfinansowanie: Polski Instytut Sztuki Filmowej
Dystrybucja: Best Film
Obsada:
Rafał Zawierucha (Zbyszek Pasternak), Mateusz Zając (Zbyszek Pasternak 7-letni), Michał Anioł (Pasternak, ojciec Zbyszka), Aldona Jankowska (Pasternakowa, matka Zbyszka), Jan Wojtyński (Suchy), Grzegorz Gromek ("Szefo"), Edward Kusztal (ubek), Dorota Piasecka (Jehówka), Jacek Opolski (Szymoński), Jacek Grondowy (Ajmsorry), Henryk Gołębiewski (Dudek), Jan Kulczycki (sołtys), Danuta Borsuk (sołtysowa), Adam Kamień (psychoterapeuta), Agnieszka Makowska (Laura), Magdalena Gnatowska (Jankowska), Szymon Kołodziej (Mafia, kierowca nysy), Robert Mazurkiewicz (weterynarz), Grzegorz Sierzputowski (ksiądz), Agnieszka Peplińska (Agnieszka), Karolina Ficht (druhna Anka), Bogusław Parchimowicz (proboszcz), Mirosław Bieliński (Jezusek), Olga Kalicka, Diana Zamojska, Aleksandra Derda, Wojciech Kalinowski, Ewa Kozłowska (ciotka)
Opis:
Zbyszek ma niewiele ponad dwadzieścia lat, wychował się na wsi w Świętokrzyskiem. Jego ojciec, deklarujący kult ciała i ducha, zginął w wypadku przy pracy upojony alkoholem, a matka pracuje ciężko i samotnie. Zbyszek próbuje wylecieć ponad poziomy, ale kontuzja likwiduje jego marzenia o sławie sportsmena, kolejne studia zawalił, a na rolnika się nie nadaje. Nie ma też szczęścia do kobiet. Jak tu żyć, skoro wyobraźnia rwie się daleko poza rodzinne opłotki, a tylko one dają schronienie i poczucie istotnej bliskości? Wszystko to, w czym bohater jest zakorzeniony, a od czego chciałby uciec, przedstawione jest tu w przejmujących, często brutalnych obrazach. Ale jest też humor i przekora, właściwe młodości poczucie swobody. To rzecz o swoistym zawieszeniu międzykulturowym. Bohater to już nie wieśniak, a jeszcze nie miastowy. Już nie chłop, a jeszcze nie inteligent. Już wie, czego chciałby, ale nie ma jeszcze szansy na zaspokojenie rozbudzonych pragnień. Destrukcja i wykorzenienie. Wbrew dominującemu "stołecznemu" punktowi widzenia oddaje to lęki, frustracje i nadzieje całkiem sporej grupy widzów. Andrzej Barański, jak nikt inny potrafi dostrzec, ujawnić i przenieść do wyobraźni widzów tego typu "klimaty". Najpierw wybiera odpowiednią literaturę, aby następnie ze scenariuszowego "półfabrykatu" uformować obraz, który zachwyca i wzrusza przez długie lata. Tak powstał, między innymi dziś "kultowy" film "Nad rzeką, której nie ma"...

